Invloed van het kadastraal inkomen op het beroepsinkomen van bedrijfsleiders

De revalorisatiecoëfficiënt waarmee u de belastbare waarde van een onroerend goed kan berekenen, is vastgelegd voor het aanslagjaar 2019. Hij is gestegen ten opzichte van die voor het aanslagjaar 2018. Dit is belangrijk voor bedrijfsleiders die een woning verhuren aan hun vennootschap. Huurinkomsten boven een bepaald bedrag worden geherkwalificeerd als bezoldigingen.

Revalorisatiecoëfficiënt aanslagjaar 2019

Voor aanslagjaar 2019 bedraagt de revalorisatiecoëfficiënt 4,47.
Het kostenforfait voor huurinkomsten (art. 13 WIB 92) mag in 2018 dus niet meer bedragen dan: het kadastraal inkomen van het onroerend goed x 4,47 x 2/3.

Het kadastraal inkomen of KI vertegenwoordigt de gemiddelde (fictieve) huurwaarde van een onroerend goed. Het is de huurprijs die de belastingplichtige 'kan' krijgen als hij het onroerend goed zou verhuren. Het KI wordt sinds aanslagjaar 1992 jaarlijks geïndexeerd.

Het drempelbedrag voor 2018 (art. 32 laatste lid 3 WIB 92) kunnen we berekenen met de volgende formule: het KI van het verhuurde pand x 4,47 x 5/3.

Huurinkomsten van bedrijfsleiders

De revalorisatiecoëfficiënt voor kadastrale inkomens is belangrijk voor de berekening van het belastbaar voordeel voor de bedrijfsleider die een gebouwd onroerend goed verhuurt aan zijn vennootschap.

De huurprijs (en huurvoordelen) worden voor deze bedrijfsleider belast als bedrijfsinkomsten (en niet als huurinkomsten), als zij meer bedragen dan 5/3e van het gerevaloriseerd KI. (d.i. het KI vermenigvuldigd met de revalorisatiecoëfficiënt). Het gaat dan over het deel van de huur dat als 'overdreven' wordt beschouwd. Overdreven is dus de huur die 5/3 van het gerevaloriseerd KI overschrijdt. De ontvangen huurinkomsten worden dan geherkwalificeerd als loon. Dit geherkwalificeerde bedrag moet opgenomen worden op de fiscale fiche 281.20.

Stel een ongehuwde bedrijfsleider verhuurt een gebouw aan zijn vennootschap en ontvangt hiervoor jaarlijks 250.000 euro. Het KI van het gebouw bedraagt 20.000 euro. Het gerevaloriseerde KI voor aanslagjaar 2019 is gelijk aan 20.000 x 4,47 x 5/3 = 149.000 euro.
De huurprijs (250.000 euro) is hoger dan het gerevaloriseerde KI (149.000 euro).
Het verschil (250.000 - 149.000 = 101.000 euro) voor de ongehuwde bedrijfsleider wordt belast als bedrijfsinkomsten. Hierop is bedrijfsvoorheffing verschuldigd en sociale bijdragen.

Stijging revalorisatiecoëfficiënt

De revalorisatiecoëfficiënt steeg de laatste jaren geleidelijk. Enkel voor het aanslagjaar 2011 was er een lichte daling.

Aanslagjaar 2019: 4,47
Aanslagjaar 2018: 4,39
Aanslagjaar 2017: 4,31
Aanslagjaar 2016: 4,23
Aanslagjaar 2015: 4,23
Aanslagjaar 2014: 4,19
Aanslagjaar 2013: 4,10
Aanslagjaar 2012: 3,97
Aanslagjaar 2011: 3,87
Aanslagjaar 2010: 3,88

Nieuws

De CBN heeft een advies gepubliceerd over de boekhoudkundige verwerking van de wederopbouwreserve. De wederopbouwreserve is één van belangrijkste maatregelen die ondernemingen moet toelaten zich na de pandemie te herpakken. Hoe gaat die wederopbouwreserve in de praktijk?

Als u materiaal aanbiedt aan uw medewerkers om te kunnen werken, dan zijn er twee mogelijkheden. Ofwel beschouwt de fiscus het als kosten eigen aan de werkgever (en dan is het niet belastbaar voor de werknemer), ofwel als voordeel van alle aard (en dan is het uiteraard wel belastbaar). Pc’s en smartphones vallen onder die laatste categorie. Maar wat met de accessoires ervan?

De berekening van het voordeel van alle aard voor de bedrijfswagen is onder meer afhankelijk van de CO2-uitstoot van het voertuig tegenover de ‘gemiddelde uitstoot van het Belgische wagenpark’. Die gemiddelde uitstoot ging in 2018 en 2019 naar omhoog waardoor het voordeel kleiner werd. Door een nieuwe wet kan dat niet meer.